Iglesia de San Pedro de Tenorio

Trátase da igrexa monacal do antigo Mosteiro de Tenorio, cuia primeira referencia histórica aparece nun documento do Monsteiro de Lérez en 1073, no que o abade de Tenorio aparece coma confirmatario. A finais do século XV Pedro Madruga cambia o abade de Tenorio por un monxe do Mosteiro de Lérez (Pontevedra), o que provocou o abandono do Mosteiro de Tenorio por parte dos monxes por non acatar o nomeamento. Posteriomente o Mosteiro foi refuxio dos guerrilleiros durante a Guerra da Independencia e foi parcialmente derruido ó ser incendiado polo exército francés, pero o abandono definitivo foi trala desamortización de Mendizábal. Da antiga arquitectura románica do Mosteiro de Tenorio, de orde Benedictina só se conserva a parte suroeste da igrexa e algunhas pezas coma o Agnus Dei e o rosetón da fachada. A Igrexa data do século XVIII construida sobre a a anterior